header image

Afscheidstour van Jan & Anny

06 november 2019
Deel dit artikel

De muzikale carrière van voormalig BZN-zanger Jan Keizer nadert zijn einde. Zondagavond was hij met zangeres Anny Schilder in Weert voor een laatste optreden in het Munttheater. De ‘Grande Finale’ van de twee Volendamse artiesten werd met veel enthousiasme begroet door de fans.

Ze hebben zich de hele avond moeten inhouden, de fans van Jan en Anny. Na afloop van het optreden gaan ze los en drommen in de foyer van het theater met tientallen samen rondom het legendarische BZN-duo. Ouders met kinderen, dertigers en een héél grote groep mensen op leeftijd. Mobiele telefoons in de aanslag voor een selfie, stapeltjes cd’s in de handen. De rij van mensen die met de twee artiesten op de foto willen en begerig om een handtekening vragen wordt steeds langer.

Gedenkwaardig

Vooral voor Jan Keizer (70) is het een gedenkwaardig moment. Voor de laatste keer in een carrière van meer dan vijftig jaar staat hij in Weert op het podium, de plek waar hij in het verleden met BZN zo vaak is geweest. Nog twee maanden en dan is het definitief voorbij. Jaren geleden al gestopt met de Volendamse groep en nu vindt hij het ook met Anny - BZN-zangeres van het eerste uur - welletjes.

Dat gaat zeker een emotioneel moment worden, zegt hij eerder op de avond tegen de mensen in de uitverkochte zaal. Nu glundert hij vooral. Maakt grapjes met de aanhang. Hij slaat een arm om de schouders van een zenuwachtige oma met haar kleindochter. Jan Keizer trekt zijn jasje recht, wrijft even door zijn haren en lacht zijn tanden bloot voor de fotograaf. „Ik sta er zelf toch zeker ook goed op hè?”

Dan krijgt hij alweer een pen in zijn handen gedrukt voor een krabbel op het nieuwe best of-album van het duo. Liedjes die hij samen met Anny Schilder na de BZN-periode gemaakt heeft. Maar in Weert is het vooral een trip down memory lane.

In twee uur komen alle grote hits van BZN voorbij. Tot enthousiasme van het publiek dat meezingt en de handen stuk klapt. „En zo gaat het tot nu toe bij al onze theaterconcerten”, zegt Jan Keizer even later dankbaar. „Dit is wel een afscheid over de rode loper. Hier kun je als artiest alleen maar van dromen. Het einde van BZN in 2007 was toch anders. Toen had ik al het besluit genomen om als solo-artiest door te gaan. Nu is het definitief voorbij.”

Gekkenhuis

Een paar dagen eerder aan de telefoon had Jan Keizer al verteld dat het een gekkenhuis is rond het naderende afscheid van zijn muzikale carrière. Uitverkochte zalen, een televisieconcert bij Omroep MAX, optredens in Roemenië (!) en veel interviews. Iedereen heeft de weg naar de palingsound van Volendam weer gevonden en staat te dringen om de voormalige zanger van een van Nederlands populairste popbands nog één keer aan de tand te voelen.

Op de bühne lijkt Jan Keizer een jonge god. Goed bij stem, los in de heupen. Hij rent over het podium. Is dit iemand die het artiestenbestaan vaarwel zegt? „Geloof me, ik voel het heus wel. Maar ik sta twee keer per week op de tennisbaan en maak mijn rondje in het fitnesscentrum. Dat heb ik ook nodig om in vorm te blijven want het gaat allemaal niet meer vanzelf.”

Genieten

Zijn lichaam. Dat is misschien wel de belangrijkste reden om te stoppen met optreden. Hij overleefde jaren geleden een zware hartoperatie en kwam daarna helemaal terug. „Een nier en mijn blindedarm zijn er al uit. En mijn prostaat is verwijderd na een agressieve vorm van kanker. Ik wil gaan genieten met mijn vrouw Marie - met wie hij al 50 jaar samen is, red. - van de kinderen en kleinkinderen. En dat doe ik op het moment dat mijn gezondheid dat toelaat.”

Voor Anny Schilder ligt het anders. Ze is tien jaar jonger dan Jan Keizer en denkt nog niet aan stoppen met zingen. Afgelopen week dook opeens een bericht op dat de twee elkaar niet meer gaan zien na de laatste show. „Tja, de roddelbladen hè?”, zegt hij daarover. „Krijg ik weer de Zwarte Piet toegespeeld. Ik til daar niet zwaar meer aan. Driekwart van mijn leven heb ik op de planken gestaan. Met BZN, solo en nu weer met Anny. Dan hoef je toch niet ook nog buiten de uren dat je onderweg bent de deur bij elkaar plat te lopen? Maar dat wordt dan meteen weer op een andere manier uitgelegd. Het is mooi geweest zo. Muziek heeft mijn hele leven beïnvloed en me veel gedenkwaardige momenten bezorgd. Tachtig gouden platen zijn mij ten deel gevallen. Daar kijk ik met heel veel plezier op terug. Het maakt me enorm trots.”

Nostalgie

Dit hebben we allemaal bereikt dankzij jullie, zegt Keizer tijdens de show tegen de aanhang in de zaal. Het levert hem applaus op. Wat is toch het geheim van de palingsound die blijkbaar nog steeds veel mensen naar de optredens lokt. „Een herinnering aan vroeger”, probeert Ralf Koppen uit Weert het mysterie te ontrafelen tijdens de pauze van het concert.

Zelf ziet hij er niet uit als de gemiddelde BZN-fan. Houthakkershemd, tatoeages, stoer uiterlijk en voor de eerste keer bij een optreden van Jan en Anny. Hij is meer van de rock, metal en country. „Motörhead, dat soort bands. Mijn ouders hadden dertien langspeelplaten van BZN in de kast staan. Ik ben er dus wel mee opgegroeid. Het is puur nostalgie. Mijn moeder is inmiddels overleden. Bij sommige liedjes denk ik ook aan haar terug. Ik wilde per se bij dit optreden aanwezig zijn.”

Oostblok

In Roemenië denken ze er wellicht net zo over. Jan Keizer is met BZN overal geweest, maar in de nadagen van je carrière nog doorbreken in een voormalig Oostblokland? Dat is voor heel weinig artiesten weggelegd. Sterker nog, een van de laatste optredens staat gepland in Boekarest. Hij lacht. „Dit maakt bijna niemand mee. We kunnen het zelf nauwelijks geloven, maar het is toch écht zo.”

En dat allemaal dankzij een optreden dat hij samen met Anny deed op de tachtigste verjaardag van de inmiddels overleden televisiepersoonlijkheid Mies Bouwman. „Het bracht ons weer samen en dankzij internet werd dat ook in Roemenië ontdekt.” Inmiddels weet hij precies hoe het zit. „In de tijd van dictator Ceau?escu mocht de bevolking alleen naar staatsmuziek luisteren. Er waren ondergrondse radiozenders die westerse muziek draaiden. Abba, Boney M, Pink Floyd en BZN. Bizar toch? Maar het is écht waar. Blijkbaar hebben we de Roemenen in de jaren dat ze onderdrukt werden met onze muziek toch enige vrolijkheid en vreugde gebracht.”

Vermakelijk

Het vermakelijke verhaal zal ongetwijfeld opduiken in een boek over zijn leven. Anekdotes te over. Muzikaal heeft hij het al vervat in het allerlaatste liedje The time of my life. Al geeft Jan Keizer grif toe dat drie minuten wel erg kort zijn om het hele succesverhaal te bezingen.

It was the time of my life, singing songs and making music

The time of my life comes to an end

The time of my life is over now

Jan Keizer en Anny Schilder zijn met hun theatertour ‘Grande Finale’ nog te zien in: Roermond (16-11) en Venray (11-12). 

 

BRON: De Limburger

Gerelateerde berichten

Er zijn geen gerelateerde berichten voor dit nieuwsbericht